Sherlock Schopman speurt

"What's in a name? That which we call a rose
By any other name would smell as sweet."

Natuurlijk had Shakespeare gelijk. Al geef je een roos een andere naam, zij geurt nog steeds even zoet. Zo zijn al mijn aandeelhouders mij even lief, ook al verstoppen sommigen zich kunstig achter ondoorgrondelijke aliassen. Met een flinke dosis inlevingsvermogen en een knap staaltje herleiding, kan ik de meeste gebruikers wel ontmaskeren, maar een enkeling glipt tussen de mazen door. Omdat ik het liefst iedereen een persoonlijk bedankje wil sturen roep ik de hulp in van een superheld op wie ik in tijden van nood kan rekenen: Sherlock Schopman!
Met de kraag van mijn regenjas omhoog, mijn hoed speels tot over de ogen getrokken, poets ik mijn vergrootglas kraakhelder. Ik sluip het huis uit en zing: ‘Wie ben jij? Wie, wie, wie, wie…’

Schopman speurt

Het duurt niet lang of mijn sporenonderzoek werpt zijn vruchten af. In een studeerkamer niet ver van hier is het toetsenbord nog warm en er hangt een zweem van gebruikte TAN-codes in de lucht. En net als ik de muis naar ‘gegevens niet zichtbaar op site’ beweeg om de naam te onthullen, hoor ik een deur dicht slaan en naderende voetstappen. Ik schiet bij gebrek aan een betere schuilplaats achter het gordijn. Ze zijn met z’n drieën. Ik ken ze heel goed. Bijna vier jaar wonen ze in mijn gedachten, beheersen ze mijn leven. Hun namen zijn niet zomaar gekozen, hun namen zijn een voorteken.
Odile neemt plaats in de bureaustoel en Jigme staat achter haar met zijn hand op haar schouder. Alea zit op het bureau en haar bungelende benen tikken zachtjes tegen de lades aan. Dan draaien ze zich gelijktijdig om en trekt Jigme het gordijn weg. ‘Hallo schrijver! Zou je niet eens aan het werk gaan?’ klinkt het uit een mond.

In twee weken tijd hebben 63 aandeelhouders 652 aandelen gekocht. Wie zijn jullie? Who are you?

Roger, marzz, Bolder, Agathe, schoterbos, Günter Vos, Romeo, Moneymaker, kiksgreggel, Blossom, Michael Reefs, peppercoco, Jack Molenaar, SylviaBeugelsdijk, Ria Schopman, Rick Gouw, 444, Idefix, Flintlock,Paula ter Metz, WonderWitch, Kandalf, Nigel, Mady Schopman, Chloe Rice, Betteke, jowelt, Gonneke, Spoo, PeeCee Opleidingen, Isabeau, Almea, Appel, alie, Elena, irisschut, Schalkie50, ronnick, Waves, Ernest, Rick Schut, Aafke Schut, MesditaSeji, nicette, narrigvanverplichtingalsdit, Sterrenburg, Yorick, beeke, Pessoa, leest, JoseP, CarineVos,Marnix Schut, lana, benopdam, hslee, Sonja255, margrietrowsell, arvanm, Arianh, Karlijn de Niet, AlterEgo, SoniaV

Bedankt! Ik ben trots en ontroerd dat zoveel mensen mijn geloof en vertrouwen in Alea delen.

Bekijk hier de boektrailer op YouTube:
http://www.youtube.com/watch?v=rDWnMxasN2c

Ria Schopman is Growing A Book called Alea

De Lachende Puthaak

Alea iacta est. De dobbelsteen is geworpen en daarmee is iets onherroepelijks in gang gezet. Maar had iemand mij niet even kunnen waarschuwen? Had iemand mij niet even met een 4-puntsgordel aan mijn bureaustoel kunnen snoeren? Had iemand mij niet kunnen vertellen dat bij de lancering van een manuscript op TenPages de schrijver zelf ook de stratosfeer in geslingerd wordt op golven van dankbaarheid en verslavende adrenaline?

Waar zal ik beginnen?
Bij de tweets van mede-TenPagelingen die vol verwachting de website bleven verversen, want: 'Waar blijft ze nou en met een datum van 11-11-11 zou je minstens verwachten dat het er om 11.00 uur opstaat?' Bij de recensies waarin geschreven staat: ‘Je hebt talent, een gave’ en ‘Je zinnen zijn om te zoenen’? Bij de ontroerende reacties van vrienden die ik aan het huilen heb gemaakt? (Sorry!) Bij de hartverwarmende cadeautjes en succeswensen uit verwachte en onverwachte hoek? Bij het vermelden van mijn al 200 keer bekeken boektrailer in een blogbericht van een andere schrijver? Bij het feit dat ik in het lijstje van aanbevolen manuscripten sta in de TenPages nieuwsbrief? Bij de nummer 1 positie van best verkochte manuscripten van de afgelopen week?!

Ik weet niet meer waar ik moet beginnen.
Maar ik weet wel waar ik ga eindigen. In de boekhandel, met een verhaal dat mensen raakt. En als het zo ver is heb ik dat te danken aan jullie: mijn familie, vrienden, fans en aandeelhouders.



Zoek de verschillen!

Mijn lieve vriendin Yoff kwam met het volgende kado, omdat het haar zo doet denken aan de glimlach die sinds een week op mijn gezicht gebeiteld zit: Een lachende buddha. En wat maakt de Nederlandse spellingscontrole van dit Engelse woord (in plaats van Boeddha): Puthaak!
Dus lieve allemaal, bedankt voor het vertrouwen. Ik zal jullie niet teleurstellen.
En als jullie ooit een plek nodig hebben om je emmertje aan te hangen, staat deze 'Lachende Puthaak' voor jullie klaar!

Veel liefs,
Ria
　
Lees hier de eerste drie hoofdstukken van Alea opTenPages en koop een aandeel:
http://www.tenpages.com/manuscript/alea
Bekijk hier de boektrailer op YouTube:
http://www.youtube.com/watch?v=rDWnMxasN2c

Success is not the key to happiness. Happiness is the key to success. If you love what you are doing, you will be successful.
-Herman Cain

 

Ria Schopman is Growing A Book called Alea

Welkom Alea (Manuscript en boektrailer zijn online!)

Kleine meisje worden groot, dromen worden werkelijkheid en een paar woorden, die zich stiekem in een reisverslag tussen de regels in genesteld hadden, groeiden uit tot een verhaal. Een verhaal met bestseller ambities, dat geen genoegen neemt met een stoffige la of een achteraf zoldertje.

Alea wil vermaken, wil gevoelens overbrengen, wil ontroeren en mensen verbinden. Zeg daar als schrijver maar eens nee tegen. En nu wil ze de boekhandel in om op iemand's nachtkastje te belanden, of in een strandtas mee naar zee, of gewoon rustig op de leuning van de bank wachten, tot haar lezer weer terug komt.

Alea leeft in mijn ziel en hart, en mijn hart en ziel gaven haar leven.

Ontdek mij als schrijver en wordt aandeelhouder. Een aandeel kost maar € 5,-. Je kan altijd aandelen bijkopen tot een maximum van 200 per persoon totdat alle 2000 aandelen verkocht zijn.

Bekijk hier de eerste 3 hoofdstukken van Alea

TenPages.com is een online platform waarop talentvolle schrijvers vanaf de eerste, vers geschreven pagina’s ontdekt en gesteund worden door aandeelhouders. Dit met als doel om hun manuscripten uiteindelijk uitgegeven te zien worden door een gerenommeerde uitgeverij. Hoe werkt het?Op TenPages.com publiceert de auteur de eerste tien pagina’s van zijn manuscript. Wanneer er 2000 aandelen van € 5,- per stuk zijn verkocht, door tenminste 100 aandeelhouders, wordt het boek uitgegeven door een gerenommeerde uitgever.



Wil je de sfeer van het boek proeven? Bekijk dan hier de boektrailer



Ria Schopman is Growing A Book called Alea



Ziend twijfelen of blind vertrouwen?

Als beeldend kunstenaar vertrouwt mijn hoofdpersoon Odile blindelings op haar zintuigen. Voor haar is waarnemen niets meer dan, dat wat wij kunnen zien, voor waarheid aannemen. Maar hoe reëel is die waarheid, als we ons door onze beperkte zintuigen laten leiden? Als Odile kort na elkaar haar beide ouders verliest, moet ze om antwoorden te vinden het bereik van haar zintuigen overstijgen. Zij leeft in het licht, maar zal om haar demonen te overwinnen, de duisternis moeten omarmen. Op de donkerste plek van het eiland waar ze naar toe is gevlucht, leert een vijftienjarig meisje haar zien met gesloten ogen en luisteren met haar hart.

Odile is beeldend kunstenaar, maar geen levenskunstenaar. Haar diepgewortelde angst voor de dood belet haar ten volle te genieten van het succes en geluk dat haar ten deel is gevallen. Als Magere Hein steeds vaker en dichter nadert, begrijpt ze dat de enige manier om deze angst te overwinnen is, de confrontatie met haar gevreesde vijand aan te gaan.
Geïnspireerd door een jonge zanger, die haar dilemma perfect verwoord heeft in een liedtekst, treedt zij toe tot een nieuwe fanwereld die haar carrière een enorme vlucht doet nemen. Ze kan echter de toenemende druk door de rouw om haar ouders en haar veeleisende carrière, niet meer aan en besluit haar jachtig bestaan te verruilen voor een periode van bezinning op een rustig eilandje voor de Schotse kust. Zij hoopt dat de stilte haar zal helpen de inzichten, waar ze naar op zoek is, te vinden. Maar het lot beslist anders.
Het mysterie van een vijftienjarig meisje dat door haar moeder van de buitenwereld verborgen wordt gehouden, doet Odile vervallen in haar oude beproefde werkwijze anderen te redden, ten einde haar eigen problemen te ontlopen. Dat niet iedereen blij is met haar bemoeienissen, blijkt uit de steeds serieuzer wordende ongelukjes die haar overkomen en die telkens maar net goed aflopen. Geleidelijk aan verliest ze de controle over haar leven. Illusie en realiteit lopen naadloos in elkaar over terwijl Odile langzaam maar zeker afstevent op een ontknoping die de grenzen tussen leven en dood doet vervagen.

De weg naar publicatie van een boek is lang en heeft veel zijstraten. Ik heb er voor gekozen om mijn boek uit te geven via TenPages waar talentvolle schrijvers vanaf de eerste, vers geschreven pagina’s ontdekt en gesteund worden door aandeelhouders. Dit met als doel om hun manuscripten uiteindelijk uitgegeven te zien worden door een gerenommeerde uitgeverij.

Hoe werkt het?
Op 11-11-11 publiceer ik de eerste 11 pagina’s van mijn manuscript op TenPages.com. Iedereen die mij wil steunen kan vanaf die dag aandelen kopen van € 5,- per stuk. Natuurlijk kun je meerdere aandelen kopen (graag zelfs) met een maximum van 200 stuks. Ook is het mogelijk om later aandelen bij te kopen. Wanneer er 2000 aandelen van € 5,- per stuk zijn verkocht, door tenminste 100 aandeelhouders, wordt het boek uitgegeven door een gerenommeerde uitgever (en springt deze schrijver twee gaten in de lucht). Natuurlijk ga ik zelf ook in Alea investeren. In blind vertrouwen. 

11-11-11: DE link naar mijn boek op TenPages en de Première van de langverwachte boektrailer!

Ria Schopman is Growing A Book called Alea

De boekomslag is af!

Boekomslagopiniepeilingupdate (word feud/scrabble woordwaarde 9378):
De subtiele nummer 1 ligt met een haarlengte voor, maar brutaaltje nummer 2 is bezig met een eindsprint! Stemmen kan nog tot en met zondag 6 november.
--------------------------------------------------------------------------------------

Ze zeggen wel: 'You can't judge a book by the cover' maar het oog wil ook wat.
Bekijk de twee ontwerpen:
HIER!

Beslis mee en breng je stem uit op de omslag die je het mooiste vindt.

Wordt fan op mijn Facebook schrijverspagina en stem: Growing a book called ALEA!

Twitter je stem naar Growing a book
of stuur gewoon een mailtje naar growingabook@gmail.com

Ria Schopman is Growing A Book called Alea

Spartelen in de Kweekvijver

Iedereen snapt waarom ik schrijf. Ik ben een creatief bommetje dat af en toe toneel speelt, of in een band zingt, voortdurend themafeesten organiseert, graag op haar gitaar tokkelt en shows aan elkaar praat. Schrijven is gewoonweg de uitlaatklep, die op dit moment het beste bij mij past.

Maar waarom wil ik gepubliceerd worden? Is het de drang naar erkenning, ijdeltuiterij, ordinair winstbejag of is er een andere innerlijke drijfveer?

Ik schrijf om mijn ervaringen te delen. Mijn doel is altijd me te verbinden met andere mensen, of eigenlijk de verbondenheid die er al is, te ontsluieren. Mijn hoofdpersoon worstelt met oeroude levensvragen, die heel herkenbaar zijn. Wellicht kunnen de antwoorden die zij vindt, anderen ook helpen. Bovendien werkt schrijven voor mij heel louterend. Het is heerlijk je gedachten te ordenen en ze daarna aan het papier toe te vertrouwen. Maar schrijven brengt bovenal plezier. Het is een prachtig avontuur dat me veel voldoening geeft en me ongelofelijk veel heeft geleerd. Over netwerken, social media, marketing principes en schrijftechnieken. Over interacties tussen mensen (durf te vragen) en over wie ik ben.

Nu is de tijd aangebroken om te beslissen hoe ik mijn boek wil uitgeven. Laat ik het zelf drukken, ga ik voor POD (Printing On Demand) of riskeer ik een depressie teweeggebracht door een onophoudelijke reeks afwijsbrieven van uitgevers?
Nee, ik waag een sprong in het diepe. Ik ga zwemmen. In de kweekvijver van TenPages wel te verstaan. En u kunt dit aanstormend talent binnenkort vangen door een aandeel te kopen in mijn boek. Dus trek uw lieslaarzen aan, pak uw hengel en kom vissen op 11-11-11. Vang mij!!!

Kweekvijver voor schrijftalent sponsored by TenPages

TenPages.com is een online platform waarop talentvolle schrijvers vanaf de eerste, vers geschreven pagina’s ontdekt en gesteund worden door aandeelhouders. Dit met als doel om hun manuscripten uiteindelijk uitgegeven te zien worden door een gerenommeerde uitgeverij. Hoe werkt het?
Op TenPages.com publiceert de auteur de eerste tien pagina’s van zijn manuscript. Wanneer er 2000 aandelen van € 5,- per stuk zijn verkocht, door tenminste 100 aandeelhouders, wordt het boek uitgegeven door een gerenommeerde uitgever.
 

Vang mij!!!
Op 11-11-11 ga ik de eerste tien pagina’s van mijn manuscript Alea op TenPages.com plaatsen. In mijn volgende blogbericht ga ik natuurlijk haarfijn uitleggen, hoe alles in zijn werk gaat!

Meer lezen over het concept van crowdfunding en TenPages?
Lees het artikel in het Financieele Dagblad van vandaag:
Crowdfunding via TenPages blijkt kweekvijver voor talent

of ga naar http://www.tenpages.com/



Als je iets wilt, spant het hele universum samen om ervoor te zorgen dat je je droom verwezenlijkt.
-Paulo Coelho

Ria Schopman is Growing A Book called Alea

De Coldplay Connectie

Als muzikale omlijsting bij mijn bericht ‘Relativi-tijd’ koos ik, vanwege het hypnotiserende pianoriff, het nummer Clocks. Wie schetst mijn verbazing toen ik bij YouTube Coldplay intypte en, de mij onbekende titel, The Scientist boven aan de resultatenlijst verscheen. Nooit te beroerd om een kosmische hint ter harte te nemen, keek en luisterde ik.
Ik zag leadzanger Chris Martin zijn leven terugdraaien naar het moment, waarop hij met zijn geliefde in de auto zit, vlak voordat ze een ernstig ongeluk krijgen. Hij zingt, vecht, huilt, bidt, lacht, werkt en bewondert, maar dan achterstevoren. Een wetenschapper die terug in de tijd wil reizen om zijn geliefde te redden, waar heb ik dat eerder gelezen? In het boek De Tijdmachine van H.G. Wells misschien, het boek waar ik net aan refereerde in mijn blogbericht over science, tijdreizen en hoe ik alles achterstevoren doe?

U moet weten dat ik welgeteld een Coldplay CD bezit, die in de zomer van 2008 samen met de nieuwe Madonna en de nieuwe Kane meereisde op mijn inspiratietrip naar Hoy, het eiland waar mijn boek zich afspeelt. Twee van de drie konden de goedkeuring van mijn reisgenoot Karin wegdragen, maar u raadt zeker al welke CD met het maagdelijke cellofaantje nog intact, de koffer in verdween? Juist: Viva la Vida! Nu, jaren later, voel ik dat ik iets gemist heb en graaf me daarom als een mol door de krochten van google, op zoek naar antwoorden.

De aanleiding voor het schrijven van Viva la Vida was een stilleven van Frida Kahlo, die toevallig de favoriete schilderes van Madonna is. Een van de twee videoclips voor Viva la Vida, is gemaakt door Anton Corbijn met een knipoog naar zijn eigen video voor Enjoy the Silence van Depeche Mode.

Klik op de mindmap om te vergroten

Chris Martin verkent, gekroond en gehuld in een koningsmantel, mijn geboortestad Den Haag. Hij slentert over het Lange Voorhout, om zich vervolgens op te frissen in de fontein op het Binnenhof, in de schaduw van de Ridderzaal. Terwijl ik de Schotse Hooglanden doorkruis waar Anton Corbijn Enjoy the Silence opnam, laat Chris zijn voetsporen achter in het zand van mijn strand, terwijl de golven van mijn zee, zijn voetsporen weer uitwissen. Den Haag, mooie stad achter de duinen, thuisbasis van Kane. En zo is het cirkeltje rond.

Trouwens hebt u de CD-hoes van Viva La Vida al eens goed bekeken?
Die vrouw in het schilderij La Liberté guidant le peuple van Eugène Delacroix ....

Het zou me dus niets verbazen als Chris Martin op Hoy geboren is, zijn vrouw Gwyneth Palthrow, in de verfilming van mijn boek, de rol van mijn heldin Odile gaat spelen, ik opeens door een fout in mijn geboorteakte 42 blijkt te zijn en dat toeval niet bestaat. Nou ja, dat laatste is inmiddels wel bewezen toch? Toeval bestaat niet.

Those who are dead, are not dead, they’re just living in my head
And since I fell for that spell, I am living there as well
42 - Coldplay

Words like violence
Break the silence
Enjoy the Silence - Depeche Mode

Zie ook mijn blogbericht Relativi-tijd : http://growingabook.blogspot.com/2011/10/relativi-tijd.html

Ria Schopman is Growing A Book called Alea

SM: Je moet er van houden....

Misschien is het omdat de dag dat ik Sarah zal zien met rasse schreden nadert, maar soms bekruipt mij de angst dat de tijdgeest aan mij voorbij gaat, dat ik iets mis. Gewoon contact is zo 2010, dus boek ik een cursus ‘SM expert in een dag’.

Aanvankelijke schuifelen de cursisten nog wat ongemakkelijk heen en weer op hun stoeltje, maar al gauw luistert iedereen geboeid. Af en toe ontsnapt er een zenuwachtig lachje aan het publiek, dat vervolgens met een strenge blik van de meester de kop in wordt gedrukt. Na de pauze is het onze beurt. Best spannend om met behulp van instrumenten, al dan niet speciaal voor dit doel ontworpen, lekker aan de gang te gaan. Een plaagstootje hier, een porretje daar: Iedereen neemt actief deel aan het rollenspel.

Maar doet SM dan geen pijn? Nou en of! Social Media is marteling voor gevorderden, lijden in het kwadraat, kwelling 2.0. Je hebt er het fysiek van een octopus met acht graaiende armen voor nodig om je mobiele telefoon, de pc en je laptop tegelijk te bedienen. Qua brein zou een 8-core AMD-FX processor niet misstaan, om met een datadoorvoersnelheid van 8.4 gigahertz alle updates van je nieuwe vrienden van een snedig antwoord te voorzien. Bevrienden, linken, sms’en, porren, nudgen, krabbelen, whatsapp-en, lurken, volgen en gevolgd worden. Je zou er paranoia van krijgen.

David Horsey 2009 Tribune Media Services

En ondanks al die inspanningen ben ik nu ontvolgd. Ik voel de stomp in mijn netwerkbuik nog natrillen. Wat heb ik die zorgvuldig verleide volger misdaan? Was ik niet hip, niet vlot, niet tweets genoeg? Mijn vrees voor herhaling is zo groot, dat ik er nog een digitaal schepje boven op gooi, maar de grote gemene netwerkhakker met zijn reuzenbijl zit me op de hielen. Ik verbind - hij verbreekt, ik volg - hij ontvolgt en in een nanoseconde heeft hij mijn hele Facebooklijst ontvriend. Ik til mijn hoofd op en veeg mijn van angstzweet doordrenkte toetsenbord droog. Vanaf de monitor lacht de twitter 'Fail Whale' me toe.

Mijn wereldschokkende boodschap moet wachten tot de server weer genoeg capaciteit heeft om de door Ashton Kutcher getwitpicte billen van Demi Moore of de slaapkamer-geheimen van P. Diddy te verwerken. Ik voel me een aan de schandpaal genagelde bejaarde, die door een meute trendy communicatiefreaks bekogeld wordt met bedorven LinkedIn verzoeken, rotte Facebook updates, stinkende ringtones en ranzige tweets en retweets. Ik geef het op. Dus als je me zoekt stuur je bericht @ nu_even_niet onder vermelding van #incommunicado. En waag het niet bij deze ‘missing link’ langs te komen anders kan je een ‘book’ in je ‘Face’ en ‘hashtag’ voor je kop krijgen tot je oren ‘twitteren’.

End of line

Every breath you take and every move you make
Every bond you break, every step you take
I'll be watching you

Every single day and every word you say
Every game you play, every night you stay
I'll be watching you
-Sting

Alsof de duvel er mee speelt vandaag een artikel over senioren en social media:
http://www.frankwatching.com/archive/2011/10/11/ipad-achter-de-geraniums-inzicht-in-online-en-social-gedrag-senioren/

Ria Schopman is Growing A Book called Alea

Relativi-tijd!

Wat ooit science fiction heette, lijkt nu science non-fiction te worden, door een recente test in het Europees deeltjesfysica laboratorium CERN. Daar tartte een afgevuurde neutrinobundel, die sneller dan het licht door een tunnel raasde, de beroemdste theorie ooit: E = mc² . Einstein zei het zelf al: ‘Verbeelding is belangrijker dan kennis,’ en onze hedendaagse verbeelding lijkt zijn kennis nu te hebben ingehaald.

Reizen in de tijd was tot voor kort het domein van fantasierijke roman- en scenarioschrijvers. H.G. Wells schreef zijn ‘Tijdmachine’ de eeuwigheid in en Audrey Niffenegger spon in ‘De vrouw van de Tijdreiziger’ een decennia overspannend liefdesweb. Op TV nam Dr. Who ons mee in zijn blauwe telefooncel de TARDIS en in de bios had Michael J. Fox een Delorian tot zijn beschikking om ons tot drie keer toe, mee terug te nemen naar de toekomst.

Zelf doe ik het liefst alles achterstevoren. Daar komt geen neutrinobundel aan te pas. Waar menig schrijver zich laat inspireren door een eerder bezochte locatie, bedenk ik een verlaten eiland met zandsteen klippen en ga me dan pas afvragen, waar dat in vredesnaam zou kunnen zijn. Met mijn complete social media netwerk al in stelling, boek ik de cursus ‘social media expert in 1 dag’ en nu mijn boek af is, ligt de bestelling van mijn blauw gebuikte online boekdealer op de deurmat: 'Handboek voor schrijvers'. Na wat ongeduldig gefriemel met de verpakking, sla ik de laatste bladzijde open en lees het boek. Achterstevoren, uiteraard.

Hoe meetbaar ook, tijd blijft een relatief begrip. De kloktijd die met Zwitserse precisie onze agenda’s domineert, staat in schril contrast tot de innerlijke tijdsbeleving die ruimte biedt aan creativiteit, inspiratie en  verbondenheid. Tijd vliegt als het gezellig is en kruipt als je moet wachten. En heel soms maakt tijd zijn belofte waar en heelt liefdevol alle wonden. Dus omarm de uren, kus de minuten, streel de seconden. Alles wat we hebben is het nu.

Het is laat zoals ieder jaar, de tijd zit krap in zijn heden,
vandaag is steeds weer geweest
steek dus het licht aan dat de toekomst nog uitspaart,
spreek het brood aan dat nog niet doof is,
maak de taal waar achter zijn tekens,
spel het vlees, stil de tijd, leef nog even.
-Gerrit Kouwenaar

UPDATE: Vele duimen kwamen en zagen, maar slechts 13 duimen overwonnen: Check de duimengallerij op http://growingabook.blogspot.com/p/beeld.html

Ria Schopman is Growing A Book called Alea

Het Penridder's Labyrint

Ik observeer ze van een afstandje. Vol literaire overmoed bestormen ze het door dichte buxushagen gevormde smalle donkere pad, dat toegang verschaft tot het Allerheiligdom. Allemaal zijn ze op zoek naar de ultieme beloning die daar gloort: de titel gepubliceerd schrijver. En anders dan naar Rome, leidt er maar een weg naar dit bewijs van erkenning: het Penridder's Labyrint.

Strompelend komen ze weer naar buiten, met afgezakte schouders, het vuur in hun ogen geblust. Want voor wie zonder snoeimes zijn queeste begint, transformeert het labyrint zich onverbiddelijk in een dwaaltuin vol verleidingen. Internetpagina’s, zelfhulpcursussen of informatieve blogs: zonder een navigatiesysteem is er geen beginnen aan. Bestond er maar een ‘Publi Publi’ voor uitgeversland.

Nee, deze penridder gaat het anders aanpakken. Geharnast door talent, met een schild van zelfkennis, begroet ik mijn reisgezellen. Dit bonte gezelschap is mijn grootste troef. De vrolijke marketingdeskundige, de vriendelijke acquirerend redacteur, de inspirerende schrijfster, de stoere literaire agent en ik, de enthousiaste debutante.

De redacteur navigeert ons, met de kaart in de hand, feilloos tussen vervaarlijke slushpiles en slechte aanbiedingsbrieven door. Soms stopt ze en trekt een van de takken uit de haag naar zich toe om mij een handig promotiehaakje te laten zien waarachter een uitgever graag zijn toekomstige klanten wil laten blijven hangen.

‘Sla over 100 meter rechtsaf.’ Als we het pad naar het geldbomenbos inslaan, lopen we in een hinderlaag van royalties, commissie en voorschotten, die echter verbazingwekkend handig door de literair agent worden gepareerd.

‘Links aanhouden.’ We vervolgen onze weg tot de schrijfster ons plotseling halt laat houden bij een vernuftig gecamoufleerd gat in de grond. Vol flair klikt ze haar gouden hakken tegen elkaar, waardoor haar persoonlijke belevenissen de vorm van een loopplank aannemen, die de beginnervalkuil overbrugt.

Gestaag lopen we door totdat we bij een t-splitsing arriveren.
’Nieuwe berekening in uitvoering.’ De marketingdeskundige adviseert, zonder belang bij de uitkomst van mijn keuze, over de drie publicatiemogelijkheden: zelf laten drukken, Printing on Demand of een uitgever.

Ik kies mijn weg en smeed, op aanwijzing van mijn metgezellen, de wapens waarmee ik het schier ondoordringbare laatste deel van het labyrint te lijf zal gaan. Met de perfecte synopsis in de ene en een onweerstaanbaar netwerkprofiel in de andere hand, betreed ik uiteindelijk het midden van het labyrint.
En de Publi Publi zegt: ‘Bestemming bereikt.’
　

Tijdens de inspirerende Daretoo workshop Debuteren als schrijver deelden Marja Duin (acquirerend redacteur van Uitgeverij de Arbeiderspers), Carla de Jong (succesvol schrijver van psychologische thrillers), Willem Bisseling (literair agent bij Sebes en Van Gelderen) en Linda Krijns (marketingdeskundige van Daretoo), hun passie en kennis van zaken m.b.t. het uitgeven van een boek. De gemoedelijke sfeer, de openheid over hun werkwijze en vooral de eerlijkheid ten aanzien van kansen voor debuterende schrijvers, maakte deze dag een heel aangename, maar vooral nuttige ervaring. Een aanrader voor wie boordevol met vragen zit en beginnervalkuilen wil vermijden.
http://www.daretoo.nl/entry/1055/

Ria Schopman is Growing A Book called Alea