Het Penridder's Labyrint

Ik observeer ze van een afstandje. Vol literaire overmoed bestormen ze het door dichte buxushagen gevormde smalle donkere pad, dat toegang verschaft tot het Allerheiligdom. Allemaal zijn ze op zoek naar de ultieme beloning die daar gloort: de titel gepubliceerd schrijver. En anders dan naar Rome, leidt er maar een weg naar dit bewijs van erkenning: het Penridder's Labyrint.

Strompelend komen ze weer naar buiten, met afgezakte schouders, het vuur in hun ogen geblust. Want voor wie zonder snoeimes zijn queeste begint, transformeert het labyrint zich onverbiddelijk in een dwaaltuin vol verleidingen. Internetpagina’s, zelfhulpcursussen of informatieve blogs: zonder een navigatiesysteem is er geen beginnen aan. Bestond er maar een ‘Publi Publi’ voor uitgeversland.

Nee, deze penridder gaat het anders aanpakken. Geharnast door talent, met een schild van zelfkennis, begroet ik mijn reisgezellen. Dit bonte gezelschap is mijn grootste troef. De vrolijke marketingdeskundige, de vriendelijke acquirerend redacteur, de inspirerende schrijfster, de stoere literaire agent en ik, de enthousiaste debutante.

De redacteur navigeert ons, met de kaart in de hand, feilloos tussen vervaarlijke slushpiles en slechte aanbiedingsbrieven door. Soms stopt ze en trekt een van de takken uit de haag naar zich toe om mij een handig promotiehaakje te laten zien waarachter een uitgever graag zijn toekomstige klanten wil laten blijven hangen.

‘Sla over 100 meter rechtsaf.’ Als we het pad naar het geldbomenbos inslaan, lopen we in een hinderlaag van royalties, commissie en voorschotten, die echter verbazingwekkend handig door de literair agent worden gepareerd.

‘Links aanhouden.’ We vervolgen onze weg tot de schrijfster ons plotseling halt laat houden bij een vernuftig gecamoufleerd gat in de grond. Vol flair klikt ze haar gouden hakken tegen elkaar, waardoor haar persoonlijke belevenissen de vorm van een loopplank aannemen, die de beginnervalkuil overbrugt.

Gestaag lopen we door totdat we bij een t-splitsing arriveren.
’Nieuwe berekening in uitvoering.’ De marketingdeskundige adviseert, zonder belang bij de uitkomst van mijn keuze, over de drie publicatiemogelijkheden: zelf laten drukken, Printing on Demand of een uitgever.

Ik kies mijn weg en smeed, op aanwijzing van mijn metgezellen, de wapens waarmee ik het schier ondoordringbare laatste deel van het labyrint te lijf zal gaan. Met de perfecte synopsis in de ene en een onweerstaanbaar netwerkprofiel in de andere hand, betreed ik uiteindelijk het midden van het labyrint.
En de Publi Publi zegt: ‘Bestemming bereikt.’

Ria Schopman is Growing A Book called Alea